Indiana Jones and The Kingdom of the Crystal Skull (2008)

Ако треба да изберам само еден филм кој ми го обележал детството, би се мислел помеѓу некој од Индијана Џонс филмовите.. Тоа вчера што го доживеав во Рамстор киното, беше многу повеќе од враќање на убавите спомени. Два саата бев окезен, скокав од столчето, и цело време кажував дека ќе дојдам да го гледам уште неколку пати додека не излезе на ДВД. Кратко и јасно: Indiana Jones & The Kingdom of the Crystal Skull е најдоброто враќање на херој од осумдесетите! Тоа што вчера го почувстував, тешко дека ќе можам да го опишам со зборови. Ќе кажам само дека долго време не сум гледал толку добар филм.

Харисон Форд е незаменлив. Иако остарен, сеуште го има тоа за да го носи шеширот на Индијана Џонс. Мислам дека и уште пет дела (Даааа! Ајде!) да сними, нема да го изгуби шармот и неприкосновената харизма.

Филмот е генијален од секој аспект. Приказната е таа, колку и некои луѓе да беа разочарани на крајот, тоа е - Индијана Џонс никогаш не се занимавал со реални работи. Другата работа, што комплетно ме вoодушеви е тоа што за снимањето не е користен дигитален формат, така што филмот изгледа како да е снимен во осумдесетите, неколку години после последниот филм. Да не спомнувам дека има еден куп референци до претходните делови, кои го прават сценариото уште подобро.

Сега ми е јасно зошто чекавме толку години на филмот. Спилберг комплетно го оправда чекањето, и достоинствено го врати Индијана Џонс на публиката.

Е, ова е филмот на годината! Не е ниту Iron Man, а нема да биде ни The Dark Knight, без разлика на тоа колку се добри.

Iron Man во кратки црти

По толку чекање, конечно го гледав! Не можев да дочекам квалитетна снимка, така што морав да се задоволам со просечен telesync. Нормално, ќе го гледам и кога ќе излезе на ДВД. Мислев дека Transformers ќе ми биде последниот филм со квалитетен CGI што го гледам на кино-снимка...

Ајде, сега по ред. Прво, да кажам дека комплетно ги исполни моите очекувања. Колку што очекував - толку и добив. Второ, Роберт Дауни Џуниор е совршениот избор за Тони Старк. Точка. Нема да може никој подобро. Трето, филмов е еден од најдобрите направени според стрип.

Уште сум под импресии, можеби сум премногу пристрасен, ама неоспорен факт е дека филмот владее. 'Nuff said.

Resident Evil 4 на PS2

Најдобро потрошените пари оваа година ми се на PlayStation 2. А, сигурно, една од најдобрите причини за да се поседува PS2 е Resident Evil 4. Како заколнат фан на Resident Evil 3: Nemesis, мислев дека веќе ништо нема да успее да ја долови атмосферата која ја создаваше таа игра. И, ете, згрешив како и обично.

Вчера конечно, по скоро четири години од издавањето, ја купив Resident Evil 4. Уште по првите 10 минути, го осетив истото чувство што го предизвикува Nemesis! Истата атмосфера, адреналинот шиба на ист начин, само што на друго место и во друго време. Приказната е сместена некаде во Европа, каде што Leon S. Kennedy е на задача да ја најде исчезнатата ќерка на Претседателот на САД.

Иако се случува далеку од Raccoon City, амбиентот во малото (претпоставувам шпанско, зошто на шпански зборат) селце е речиси ист. Дејствието се одвива прекрасно, а има и огромен број на кратки видеа што го прават уште поинтересно. За графиката немам скоро никакви замерки, освен тоа што има премалку различни зомбија. И, камерата малце ми беше чудна на почеток, ама ја навикнав. Ах, да. Мислев дека Jill ќе ми фали, ама Leon супер го пополнува местото.

Тоа е отрпилика, уште сум на почеток, а сум тотално воодушевен. Не сакам да брзам, а освен тоа и немам многу време за играње. Сега за сега, изгледа совршено и сеуште е најдобриот survival horror серијал на игри!

П.С. Ако веќе прават уште Resident Evil филмови, би сакал да видам некој направен баш според играва.

Spawn стрипови за симнување

Линковите од минатиот пост одамна се скинати, па решив да почнам да аплоудувам Spawn од почеток. Значи, скенирани, супер квалитет, секој број е околу десетина мегабајти. За почеток, ова што е доле. Ќе има апдејт наскоро.

Клик тука

Приватни World of Warcraft сервери

Поминав година и кусур на приватни World of Warcraft сервери. Штознам, не би играл WoW на оргинален сервер, највеќе поради тоа што премногу сум навикнат на “полесно” левелирање, со голем XP rate, еден куп симпатични custom ствари, а и пред се, бесплатно е. Тоа што сакам да го добијам од WoW, го добивам без пари, а сепак е страшно многу забавно, без оглед на тоа што тие што плаќаат го зборат спротивното (криво им е дека ние играме без пари :P ).

За среќа, има доволно, па дури и премногу приватни (читај: пиратски) сервери, каде што може да се игра бесплатно World of Warcraft. За разлика од други MMORPG игри, има приватни сервери на кои има доволно луѓе за да биде интересно. Криво ми е што The Matrix Online и LOTRO неможеме вака, ама тоа е тоа. Значи, изборот е голем, а може да се најдат на разни сајтови за наменети за приватни сервери, како што е XtremeTop100, каде што серверите се подредени по популарност, односно гласови. Интересното е тоа што скоро секој сервер, нуди по некаква награда за гласањето, најчесто in-game злато или опрема. За да се игра на приватен сервер, потребна е играта (да де), обичната и The Burning Crusade експанзијата, плус последниот patch. Има сервери на кои се играат и постари верзија, ама се со многу помалку играчи. Не треба никаков крак, само треба да се промени адресата на серверот и да се направи акаунт на истиот.

Има неколку вида на приватни сервери, fun server (со многу поголем XP rate, за побрзо левелирање), blizzlike ( XP rate и сл. како на оргинален сервер), PvP (првенствено наменет за Player VS Player играње, исто така со голем XP rate). Денес повеќето сервери нудат и high XP/PvP и Blizzlike играње, со различни акаунти нормално. Некои fun сервери, претеруваат со “забавата”, така што има custom леверлирање, па наместо 70 левели, постојат и по 140.

Од јануари годинава играм на WoWfusion, и сега за сега, не размислувам за промена. Играм на fun серверот, имам и хорда и алијанса карактери, скоро сите 70-ти левел со добра опрема. WoWfusion се покажа одлично. Скоро секогаш има околу 1000 луѓе што играат во исто време, минимален број на багови, стабилен е, има custom shopping mall, каде што може да се набават еден куп ајтеми, портали до секаде и сл.

Покрај сите овие работи што ги набројав погоре, не би можел да замислам како би било играње на оргинален сервер. Можеби некогаш, кога малку ќе падне цената. :)

Поклон

Стигна поклон од Wizards of the Coasts! Мала папка за Magic: The Gathering карти, собира повеќе од 100, со супер слика, башка foil (светка). Вакви поклони праќаат на регистрирани играчи, со DCI бројче. Отидов ја карти да редам...

Загревање за The Incredible Hulk

2008 е година на на филмови базирани на стрип. The Dark Knight, The Punisher, Iron Man...

Иако не сум нешто многу возбуден, сепак се радувам на новиот Hulk. По оној од 2003, Marvel Studios решава да направи нов филм за Hulk, многу поблизок до стрипот и старата телевизиска серија. Собрана е нова екипа, а овојпат Bruce Banner/Hulk е Едвард Нортон, кој се појавува и како ко-сценарист на филмов. Во Америка, премиерата е закажана за 13-ти јуни (да, знам дека звучам како Грајфер).

Од тоа што може да се види од трејлерот, Hulk изгледа многу подобро од филмот од 2003. Ептен ми е интересира како ќе се покаже Едвард Нортон. Одличен актер е, ама некако неможам да го замислам во оваа улога. Ерик Бејна беше супер во минатиот филм, незнам зошто воопшто го сменија. А, сега и Лив Тајлер во главна женска улога... Многу ме интересира како ќе излезе.

Hulk од 2003 ми е еден од омилените comic book филмови, се надевам дека овој нема да ме разочара.

Celtic Pride

Се трудам да го следам овој НБА плеј-оф најмногу што можам. Откако Мајами пропаднаа брукајќи се максимално, Бостон ми станаа број еден тим за следење, пред се, затоа што ми пружаат огромно задоволство кога ги гледам. По распадот на оној состав на Булс и заминувањето на Џордан, не навивам конкретно за никого, само гледам да уживам во натпреварот.

Овој плеј-оф фаворити ми се Бостон. Одличен тим, си го заслужија ова. Последен плеј-оф кој ме забавуваше вака беше 2006, кога тепаа Мајами, а лани ми беше ужасно тапа зошто Спарс од секогаш ми биле досадни, а и не сум некој фан на Данкан и Паркер.

Ме изненадија Атланта! Не очекував (а веројатно ни Бостон, па затоа си дозволија и порази) вака да играат против Бостон и да извадат 3 - 3! Само што заврши седмиот меч. Нормално, Бостон тепаа, сите знаевме дека така ќе биде. Интересна игра, веројатно најинтересната (од тие што ги гледав) помеѓу овие два тима во плеј-офот. А, и каков момент беше тоа кога Марвин Вилијамс го удри Рондо... Како и да е, ги згазија, и мило ми е за тоа. Ќе видиме како ќе играат со Кавси, зошто сакам да ги гледам Бостон и во финале, што и не е тешко да се случи, нели?

А, додека трае плеј-офот, се обидувам да ги прогурам Мајами низ 07-08 сезоната на PS2 на NBA Live 08. :)

Shadowmoor импресии

Денес беше и вториот prerelease турнир на Shadowmoor кај нас, како и release на глобално ниво. Малку ми е криво што не успеав да играм на првиот, ама и денес беше доста интересно, имаше доволно народ. Сега сфаќам дека кога малку повеќе ќе навлезеш во Magic: The Gathering, најинтересниот дел од целиот циркус се prerelease турнирите, нормално, поради новите карти. :)

И покрај лошите карти што ми се паднаа, сега додека ги средував дома, најдов нешто интересно, па врз основа на тоа ќе правам нов дек. Нема нешто што би одговарало за дековите што веќе ги имам. Можеби малку претерале со хибридните карти и мешањето на боите, па згора на тоа и новите способности на картите, ама ќе видиме како ќе биде. Денес беше само почетокот...

Чекам да стигне fatpack кај нас со книгата и одма купувам, зошто приказната во Shadowmoor владее.

Аниме на месецот: Shinreigari [Ghost Hound]

Мислам дека после Death Note, секоја аниме серија ќе ми изгледа инфериорно, без разлика колку е добра (Ergo Proxy е супер, серизоно). Дури и по неколку месеци откако завршив со гледање, сеуште го чувствувам влијанието, а саунтрекот го пуштам барем еднаш во два дена.

Причината поради која сакам аниме, е тоа што знае максимално да се оддалечи од конвенционалноста што често ја среќавам по другите серии. Едноставно, неспоредливо е со било што не-јапонско, така што залудно е да објаснувам понатаму, нели?

Потрагата по "посебно" аниме ме доведе до Ghost Hound. Завршуваше некаде на почетокот на месецов, или крајот на март, не памтам добро. Ghost Hound е дело на творците на Ghost In The Shell, има вкупно 22 и никаква допирна точка со приказната од GitS. Се работи за сосема друг жанр на аниме.

Ghost Hound обработува теми од психологијата, парапсихологијата, па дури и митологијата и окултизмот. Во центарот на приказната се три деца, секое со различна психичка траума од детсвото, чиишто животи се испреплетуваат во друг свет, астрално ниво, каде што случјано откриваат дека можат да пристапат. Како што се одвива приказната, се дознава се повеќе, така што нема да откривам многу сега.

Единствената маана, ако може така да се нарече, на Ghost Hound е тоа што серијата е некако спора, на моменти дури и напорна за гледање. Од мене бараше посебно расположение и внимание, така што не можев повеќе од една епизода дневно.

Доколку некој сака, еве линк со торенти од Shinsen-Subs. Аудиото е јапонско (нормално!), и има англиски превод.