Wikluh Sky + DJ Rahmanee @ CASTRO 13.05.2009

Ги гледав Bad Copy без Виклер и сега конечно и него, плус Рахмани. Сите информации за дешавкава ги има на постерот доле. За даунлоуд на последниот албум, "Ortaci Ne Znaju" клик на линков.

Crapwerk Sci-Fi Special #3

Замислата ми беше еднаш месечно да објавувам по еден Crapwerk Sci-Fi Special, но некако не успевам во тоа, нели? Повторно имав проблем околу избирањето за долната тројка филмови. Дали да бидат црно-бели Б-филм класици од 50-тите, дали филмови од последнава деценија, или стандардно, моите омилени – Б-филмови од осумесетите и почеток на деведесеттите. Се решив за последнава група, бидејќи ми е омилена и одбрав филмови кои обработуваат сосема различни теми. Мора малку да избегам од киборзи и пост-апокалиптични филмови, па затоа за следниот cSFs ќе спремам нешто поразлично. Ајмо...

2019: After the Fall of New York (1983) Италијанска продукција, интересен почеток, со нарација која ветува многу повеќе и пластична минијатурна верзија од пост-апокалиптичен Њујорк што боде очи, но му дава шмек на филмов. Првите 3 минути. А, очекував навистина многу од филм во кој после нуклеарна катастрофа, завојуван остаток од човештвото и ниту едно родено дете во последните петнаесет години, рип-оф на Снејк Плискин оди во разрушениот Њујорк да го бара чарето. Битно ги искористиле сите костими од локалниот театар...

Universal Soldier (1992) Што е Б-филм без Долф Лундгрен и Жан Клод Ван Дам? Баш размислував кој ми е омилен филм со Ван Дам, и сфаќам дека не ми текнува на некој подобар од Universal Soldier. Ван Дам и Лундгрен се војници (од иста страна) на мисија во Виетнам кои завршуваат мртви убивајќи меѓусебе. Благодарение на таен владин проект, двајцата се вратени во живот како машини за убивање, контролирани како роботи, со избришани сеќавања и кодови наместо имиња. Работите се извртуваат кога дел од сеќавањата ќе почнат да им се враќаат. Одличен акционен СФ, еден од најдобрите од жанрот. Класика. Еден од оние филмови што би можел да ги гледам во било кое време и да не ми биде досадно. Има уште неколку продолженија, имам нешто гледано но не би можел да кажам кој дел е кој. Најверојатно поради тоа што припаѓаат во Z movie категорија...

Tremors (1990) Дали е случајно, не знам, ама секогаш сериски убијци, чудовишта и вонземјани напаѓаат мали и мирни гратчиња низ Америка. Овој пат, гратчето Перфекшн е мета на огромни црви, Грабоиди, што живеат длабоко во земјата. Уникатна идеја, напната атмосфера и актерска екипа која глуми одлично и го прави филмот да биде тоа што е. Еден од најдобрите филмови со чудовишта што сум ги гледал. Може да послужи како пример за тоа како треба да се прават вакви филмови. Има уште три продолженија (ги немам гледано сите), плус серија од 2003. Еве нешто што заслужува да се изгледа маратонски (серијата не, некако се сомневам во квалитетот).

X-Men Origins: Wolverine

Секако дека бев возбуден кога дознав дека се снима филм за почетоците на Вулверин, со Хју Џекмен во главна улога. Следев речиси се што се случуваше со филмот и се повеќе се плашев од кастингот, а особено од Лив Шрајбер (Сејбртут). Типот ми е антипатичен уште од малата улога во Scream трилогијата...

Филмот се сними а пред месец дена се појави и нелегална workprint верзија на филмот, со недовршени специјални ефекти на некои места, но со DVD квалитет на снимката. Не знам како толку голема компанија дозволи да се случи вакво нешто, па дури и новинарот кој напиша рецензија на workprint-от остана без работа, а последно што прочитав е дека осомничениот за пуштање на оваа верзија е некој од австралиското студио кое работело на ефектите на филмот. Битно, за еден ден, филмот беше симнат 75,000 пати.

X-Men Origins: Wolverine позитивно ме изненади, можеби поради тоа што имав навистина мали очекувања. Не сум доволно компетентен за да зборувам за сличностите со стрипот, бидејќи незнам многу детали за почетоците на ликот, освен тоа за Weapon X кое во филмов беше прикажано баш како што го знаев претходно, како и делот со војните.

За чудо, кастингот колку и да изгледаше лошо, некако сите успеале да се вклопат солидно. Хју Џекмен го обожавам, неможам да замислам друг за Вулверин. Можеби не е совршениот избор и неговиот Вулверин не е комплетно верен на стрипот, но одлично си ја врши работата. Сејбертут е исто добар, ме изненади, иако мислев дека ќе ми го заебе филмот. Камео улоги на други мутанти, Скот Самерс, Ема Фрост, (ужасен) Дедпул и нормално, изненадувањето на крајот што не го очекував. Тука е и Гамбит, со промашен акцент, но изгледа исто како во стриповите. Гамбит ми е еден од омилените ликови и мило ми е што конечно го видов на филм. Штета што ликот не е толку познат за да добие сопствен филм.

Да резимирам. X-Men Origins: Wolverine е солиден филм. Не би можел да го споредам со X-Men трилогијата, ќе мора да го гледам уште неколку пати. За разлика од The Incredible Hulk кој тогаш ми остави позитивен впечаток, а денес не го ни памтам, е ремек дело. Wolverine ќе го гледам пак, со довршени специјални ефекти, се разбира.

Инаку, поради leak-натиот workprint, конечната (изменета) верзија ќе се обидат да ја извадат со неколку алтернативни завршетоци кои едвај чекам да ги видам. Денес е премиерата на филмот во Британија, а на први мај ќе биде прикажан и во САД.

Добро што им текна...

Конечно ми стигна пакетот од Wizards of the Coast, со пластичната DCI картичка за која сум регистриран од јануари 2005! Доцнеше поради некои фрки со акаунтот, но добро што воопшто стигна.

Добив и неколку textless карти (стандардна испорака после одиграни пет официјални турнири) кои ќе ми бидат доста корисни плус една голема верзија на Spellbreaker Behemoth за украс. Во писмото пишува дека треба да има и Cryptic Command, ама изгледа заборавиле да стават. Како и да е, сега редовно ќе добивам вакви пакети.

За некој ден ќе биде и пририлисот на новата едиција, Alara Reborn, а најавени се две нови, Magic 2010 (за летово) и Zendikar (октомври). Ќе пишам повеќе за ова деновиве.

Welcome back, Frank!

Одамна немам направено пауза која траела повеќе од еден месец, па ми беше навистина чудно (а и драго) кога кликнав на "New Post" копчето. X причини ме спречуваа да објавам било што, иако изминатиов месец се случуваа и добри, интересни ствари кои сакав да ги споделам. Ќе ми треба неколку дена да се ре-адаптирам, да најдам малку време неделава во тесниот распоред, за конечно Crapwerk да си продолжи како што си тераше.

Само што ја изгледав новата Lost, "Dead is Dead". Феноменална епизода, конечно серијата почна да се движи кон кулминацијата која ќе се случи догодина, во последната сезона. По катастрофалниот почеток на петтава сезона, Lost успеа да се врати на вистинскиот пат и повторно да ми го привлече вниманието како некогаш. Да, сосема е изменета, но мислам дека ова е вистинската тема на серијата. Нормално, не е ништо толку добро како првите две сезони, но е далеку поквалитетно од трета сезона, која да бидеме реални, служеше само за да пополни место додека продуцентите размислуваа што всушност ќе претставува серијата. Серијата моментално стои на цврсти темели кои почнаа да се градат уште во претходната сезона. Изнајдоа формула која ќе даде одговор на сите прашања кои ги поставуваа фановите, која ја конечно ја прифатив каква што е, и решив да уживам во серијата. Последнава епизода ми покажа зошто сеуште гледам Lost.

Љубиша пред некое време ми даде теорија која објаснува буквално се во врска со Lost, и иако е неофицијала, секој збор напишан има смисла. Ја прочитав и чекам да видам колку од напишанато ќе испадне точно.

Покрај Lost, редновно следам The Big Bang Theory и The Office, моментално најдобрите хумористични серии кои се прикажуваат. Одамна се спремам да напишам нешто повеќе, па повеќе за нив во некоја друга прилика. Од South Park се откажав по ужасната 12-та сезона каде што го допреа дното и не гледам начин да се извлечат. Доволни беа десет сезони, веќе се прегазија и станаа крајно монотони. Family Guy сега ми е омилено нешто за гледање од овој тип. Со последната епизода "Not All Dogs Go To Heaven" уште еднаш ми докажаа колку се над истрошените South Park.

Без размислување, аниме за месец март е Ghost in the Shell: Stand Alone Complex, серија базирана на најдобриот аниме филм некогаш снимен. Првата сезона има 26 епизоди, дел се секоја за себе, додека друг дел следи поврзана приказна од која ми останаа уште неколку епизоди кои никако да ги догледам бидејќи ми треба посебно расположение кое некако периодов неможам да го подесам.

Бидејќи веќе не симнувам нови филмови и серии, решив интернет сообраќајот (покрај upload-от на RapidShare) да го искористам за PS2 игри. Играм Black деновиве, според 90% од рецензиите, најдобриот first person shooter за PS2. Ги изиграв првите две-три мисии и сосема се согласувам со рецензиите. Баш штета што ја нема играва за PC. Кога сум веќе кај игри, на World of Warcraft сум 60 level на OmegaWoW серверот. Јебига, очигледно нема откажување од WoW, туку само апстиненција...

Magic: The Gathering немам играно повеќе од месец, исто колку што немаше нов пост на Crapwerk. Се враќам наскоро, плус Wizards of the Coast вчера конечно ми ги испратиле пластичната DCI членска карта + некои други поклони кои ми ги должат со години. Се надевам дека ќе стигнат наредната недела.

Наскоро почнува NBA плејофот. Дебелиот иде у Далас?!

Tower Defense крек

Иако не сум некој фан на Flash игри, Tower Defense игриве успеаа да ме заразат деновиве... Значи, имаш замок, база или што и да е, што треба да ја браниш со поставување на кули што ќе пукаат во противниците кои постојано доаѓаат. Толку.

Има купишта Tower Defense игри по нетов, а на овој линк се собрани најпопуларните. Мене омилена ми е Ravine. Рекорд 43 lvl на endurance mode.

Punisher: War Zone (2008)

Вербата во новиов филм ја загубив уште кога Том Џејн се повлече од филмот и го отстапи местото на Реј Стивенсон. Излезе сосема неприметно кон крајот на минатата година. Не привлекувајќи никакво внимание, успеа некако да се протне низ публиката и критиката. Наводно, филм правен само за фановите на The Punisher. За жал, до мене не успеа да допре, а се сметам за голем фан.

На прв поглед, делува како совршен The Punisher филм. Има стриповска атмосфера (нешто што често недостасува кај филмовите базирани на стрип), има вистински негативец (Jigsaw) кој навистина постои во стриповите, има доволно акција... дури и Micro го има. Почнува со брутални акциони сцени, баш како што прилега на The Punisher, без никаков вовед во приказната, бидејќи на некој начин е продолжение на The Punisher од 2004. Единствено, има мал флешбек каде што семејството на Френк Кесл гине како во стрипот, а не како во филмот од 2004. Jigsaw е комплетно стриповски направен и ми се допаѓа како функционира на филм, без никакви претензии да се направи ликот “реален”. Плус Доминик Вест е одличен.

Најголемиот проблем е самиот Френк Кесл, односно Реј Стивенсон. Премногу стерилен и неубедлив, а згора на тоа го докусурува и лошата костимографија. Черепот на костимот речиси и да го нема, а носи и некаков лош панцир со ролка што го прави дури и смешен. Зошто не зеле пример од The Punisher MAX стрипот? Тоа е најдобриот изглед за Панишер што го имам видено до сега и е најадекватен за на филм. Не би рекол дека ова е ситница, баш напротив, Френк Кесл треба да изгледа кул, не да носи ролка.

Покрај тоа што главниот елемент на филмот е комплетно сјебан, ни приказната не е воопшто поштедена. Претпоставувам дека сценариото е пишувано набрзинка, затоа е неконзистентно и полно со маани, што ја прави приказната тешка за следење. А, да не почнувам за клишеата кои може да се видат во било кој филм. Значи имаме филм кој не нуди ништо повеќе од просечна акција со Стивен Сегал, со тоа што Стивен Сегал е многу подобар од било што во Punisher: War Zone. Punisher: War Zone не е ни забавен за гледање, туку досаден е и трае предолго. Има купче беспотребни сцени каде што спласнува целиот интензитет, но и без тие резултатот би бил просечен акционен филм. Се надевам дека ако планираат уште еден дел, ќе земат во предвид што навистина сакаат фановите и како треба да изгледа еден The Punisher филм...

Ако мора да го оценам, нека биде 5/10.

Уште нешто за Runes of Magic...

Runes of Magic привршува со бета-тестирањето и првата стабилна верзија ќе биде пуштена на 19-ти март годинава. Месецов играта го достигна рекордот со над 450.000 регистрирани карактери (во декември минатата година имало 100.000), што е и повеќе од одлично за MMORPG игра која е бесплатна и го нуди скоро истото што и игрите за кои се плаќа месечно, како на пример World of Warcraft. Името кое ќе го носи конечната верзија е Runes of Magic Chapter I: Rise of the Demon Lord.

Успеав да стигнам до level 11, по што се отвори можност да изберам и втора, алтернативна класа и избрав Warrior. Сега сум Mage Warrior. Стигнав и до главниот град, Varanas City (види скриншоти) што многу потсеќа на Stormwind, но е далеку посиромашен со детали. Незнам дали е до мојата слаба машина (512MB RAM) или лагот во градот се должи на преголемиот број на играчи, но е речиси невозможно движењето низ него. Во местата каде што има помалку играчи, играта се одвива нормално. Доколку е ова проблем од самата игра, се надевам дека ќе биде поправен во стабилната верзија.

По скоро еден месец играње, јасно се гледаат недостатоците на Runes of Magic. Но, сепак се работи за бесплатна игра и тоа е тоа. Најголемиот проблем е сиромашниот избор на опрема, барем за класата што јас ја играм. Често се случува да налетам на многу други играчи кои ја имаат истата опрема што ја има мојот карактер. Квестовите ги има доволно, не се којзнае колку комплицирани, ќе видиме за понтаму. Планирам да играм колку да видам до кај оди играва и што има на другиот дел од светот Taborea.

Инаку, интересно е тоа што секој карактер може да си има посебна куќа која може да послужи за повеќе работи, меѓу кои и менувањето на примарната и алтернативната класа. И пак ќе мора да направам споредба со World of Warcraft, тука коњите покрај тоа што се купуваат, може и да се изнајмат, од 15 минути до 2 часа, и не бараат riding skills или било што такво...

Месец на Lord of the Rings

Изминативе неколку недели се позанимавав со Lord of the Rings. Ги читав книгите (само The Fellowship of the Ring ја имав читано претходно), ги гледав филмовите и ја играм Lord of the Rings: The Battle For Middle-Earth. Последен пат за Толкин бев до овој степен заинтересиран во средно, баш кога беше актуелен The Two Towers. Заедно со хајпот, спласна и мојот интерес па и не му обрнав големо внимание на The Return of the King.

Трилогијата е совршена. Толкин е генијален раскажувач, детално ја обработува приказната, ликовите и светот во кој се наоѓаат. Книгите се прилично динамични, но на (ретки) моменти се толку напорни, што едвај чекав да стигнам до следното поглавје. Зборувам за деловите каде што Дружината патува од едно место на друго и не се случува буквално ништо, па Толкин на неколку страници раскажува за околината низ која поминуваат. Ја сфаќам поентата океј, како на друг начин би се отсликале деновите/месеците потрошени на напорното патување? Најголемата маана на филмовите е токму тоа. Сé се случува пребрзо, па изгледа како да трае една недела, а не неколку месеци.

Кога би почнал да ги споредувам книгите со филмовите, можеби би извел заклучок дека се комплетно промашување кое го сквернави маестралното дело на Толкин. Се трудам да ги третирам одвоено, бидејќи така најдобро функционираат. Сепак, филмовите се феноменални и сигурен сум дека во следните 10 (и повеќе?) години нема да има подобро fantasy остварување. Сепак, има неколку детали кои навистина ми пречат во филмовите (Елфови на Helm's Deep?!), речиси сите кои ги Питер Џексон решил сам да ги додаде и ги нема во книгите, притоа исфрлил битни работи од книгите. Иста така, верувам (а претпоставувам и Питер Џексон исто) дека пошироката публика полесно ја прифаќа љубовната дилема на Арвен отколку Том Бомбадил.

Книгите се навистина обемни и верувам дека е тешко да се пренесат на филм, па затоа се трудам да не бидам толку строг. Мислам дека не би можело подобро од колку што е, освен со некои измени кои ги спомнав. Крајот е исто така различен, бидејќи пред да го испратат Фродо, Хобитите го ослободуваат the Shire од Саруман. Според Џексон, времетраењето би било значително продолжено а и филмот би имал поинаков ефект.

Бидејќи уште сум под влијание на LOTR, периодов ќе се позанимавам со читање некои додатни материјали, покрај тие во книгите. Ќе го гледам и цртаниот, ќе видам уште некоја игра, а веќе си купив и карти (LOTR картите се слични на Magic: The Gathering)...

Преглед на Conflux

Викендов беше светскиот prerelease event на новата Magic: The Gathering едиција, Conflux, втората едиција од Shards of Alara блокот. Кај нас prerelease турнирнирот е одложен и ќе се одржи во недела, на 8-ми февруари. Ќе играм, со надеж дека ќе ги добијам двете карти (барем по една копија од двете) кои се единствените од едицијава што навистина би ми биле корисни.

Целиот Shards of Alara блок отиде предалеку со мешање на боите, па голем дел од новиве карти се со пет бои, а успеаа да направат и карта која иако потешко влегува во игра, е речиси невозможно да не ја добие партијата. Незнам кој е јунакот што стои зад Progentius, но успеа да создаде нешто што ќе го уништи духот на играта. Браво! Сега ќе имаме декови со Progenitus и декови со кои ќе се обидуваме да преживееме. Со ова, Conflux според мене е најлошата Magic: The Gathering едиција.

Настрана тоа, јас планирам да си направам моно-црвен дек со Banefire и Voracious Dragon, кои ги спомнав погоре. Двете карти одлично функционираат со Гоблини, така што ќе ми биде мило да продолжам да играм со оваа раса и понатаму. Единствено ми е страв од цената која би можеле да ја достигнат (се шпекулира дека Banefire ќе чини 15$). Како и да е, останатите карти ги имам, па ќе пробам да се скрпам некако.

План Б ми е досредување на Esper декот, ќе пробам да го прилагодам за турнири, зошто има неколку карти што би можеле да си го најдат местото кај мене. За повеќе, после prerelease-от.