Денес се разбудив во свет во кој Blizzard најавиле нова франшиза после 17 години. Сабајлево, гејмерскиот дел од интернетот е скршен од хајпот, а верувам дека уште се џогираат телесните течности од масовниот оргазам по синоќешната најава на Blizzcon за играта. По 17 години, Blizzard влегува на пазарот со Overwatch, онлајн мултиплеер арена шутер во прво лице. Тимски, со графика како од цртан филм, најавен преку шест-минутен синематик.
Не знам дали дека некако се имам отуѓено од жанрот низ годиниве, ама Overwatch ме остави скроз рамнодушен. Ги гледам мапите, ги гледам хероите и класите, механиката, ѕирнав од гејмплејот - ништо. Единствен детал што ми остави впечаток, е што во прво лице ги гледаш рацете (и оружјето) на херојот што си го избрал, што е секако поуникатно од генеричките раце во слични игри. Ако не е ништо ново, продоложи понатаму и игнорирај ја последната реченица, ограничен сум на игри во последно време, не сум во тек баш.
Во никој случај не го оспорувам потенцијалот на Overwatch. Играта цели кон голема група на играчи, зад неа стои компанија со огромно искуство за штампање пари, а неодамна влегоа и во шемата на микротрансакции, па верувам дека иднината е стабилна.
Дали е ова она што остана од Titan? Според богот кој чекори по Земјата (не сум саркастичен со титулава), Крис Метзен, задржани биле некои аспекти од тој откажан проект, но освен естетичките сличности, Overwatch бил засебен ентитет. Тука веќе се потврдува онаа теорија дека она што го знаевме како Titan беше повеќе како работилница за испробување и развој на нови продукти, отколку игра. А, и да беше, после толку години и кревање на очекувања, сигурен сум дека ќе завршеше како Duke Nukem: Forever. Така што одлично е што се дистанцираа од тоа.
Overwatch веќе е отворена за регистрација за бета тестирање, а ќе се појави некаде во 2015. Во меѓувреме, ќе продолжиме залудно да се надеваме на Warcraft IV.